مدارس دولتی کم؛ مدارس غیرانتفاعی گران دغدغه این روزهای خانواده‌های کهگیلویه و بویراحمدی مدارس دولتی در استان حداقل باید 50 درصد افزایش یابند

با نزدیک شدن به شروع سال تحصیلی، دغدغه‌های خانواده‌ها هم شروع می‌شود؛ چرا تعداد مدارس دولتی در استان کهگیلویه و بویراحمد کافی نیست و هزینه ثبت نام در مدارس غیرانتفاعی نیز برای بسیاری از خانواده‌ها سخت است.
به گزارش کبنا، در فصل تابستان و نزدیک شدن به مهرماه، در دل شور و اشتیاق شروع سال تحصیلی، دغدغه ثبت نام فرزندان در مدارس، ذهن بسیاری از خانواده‌های کهگیلویه و بویراحمدی را درگیر خود می‌کند. وقتی وارد جزئیات این مسأله شویم، می‌بینیم مجموعه‌ای از نابرابری‌ها، مشکلات زیرساختی و بی‌عدالتی‌های آموزشی را در بطن این دغدغه‌ها وجود دارد.
در استان کهگیلویه و بویراحمد، به‌ویژه در شهرستان بویراحمد، وضعیت به گونه‌ای است که تعداد مدارس دولتی با نیاز واقعی جمعیت دانش‌آموزی هم‌خوانی ندارد. در ظاهر شاید آمارهایی از رشد تعداد مدارس منتشر شود، اما واقعیت‌های میدانی چیز دیگری می‌گویند.
وقتی ظرفیت مدارس دولتی تکمیل می‌شود و مدارس هیأت امنایی هم تنها دانش‌آموزان ساکن محدوده خود را پذیرش می‌کنند، خانواده‌ها ناگزیرند به گزینه‌ای روی بیاورند که هیچ سنخیتی با جیب و درآمدشان ندارد و آن همان مدارس غیردولتی یا غیرانتفاعی‌ است.
در استانی که بخش قابل توجهی از جمعیت آن در شرایط اقتصادی دشواری به سر می‌برند، هزینه‌های میلیونی ثبت‌نام در مدارس غیرانتفاعی عملاً کمرشکن است. با این حال، در نبود جایگزین واقعی، این خانواده‌ها چاره‌ای جز ثبت‌نام در همین مدارس ندارند.
وقتی صحبت از شهریه مدارس غیردولتی می‌شود، ممکن است برخی تصور کنند منظور، مبالغی است که در پایتخت یا کلانشهرها برای مدارس خاص و لوکس پرداخت می‌شود. نه، در استان کهگیلویه و بویراحمد ماجرا کمی متفاوت است.
در کهگیلویه و بویراحمد، حتی پایین‌ترین سطح شهریه مدارس غیرانتفاعی، برای بسیاری از خانواده‌ها غیرقابل‌تحمل است. افزایشی که در سال جاری در برخی از این مدارس شاهد آن بوده‌ایم، تا بیش از ۱۰ میلیون تومان بوده است. این عدد شاید برای برخی استان‌ها عادی باشد، اما برای استانی که در رده‌های پایینی شاخص‌های اقتصادی قرار دارد، رقم بسیار بالایی محسوب می‌شود.
البته انصافاً باید گفت برخی مدارس نیز در این میان انصاف به خرج داده‌اند و با درک شرایط اقتصادی خانواده‌ها، از افزایش شهریه خودداری کرده‌اند. اما تعداد این مدارس انگشت‌شمار است و دردی از اکثریت خانواده‌ها دوا نمی‌کند.
اینجاست که خانواده‌ها بین دو وضعیت قرار می‌گیرند. از یک سو مدرسه دولتی‌ای که یا وجود ندارد یا ظرفیتش تکمیل است و از سوی دیگر مدرسه غیردولتی‌ای که هزینه‌اش با دخل و خرج زندگی‌شان جور درنمی‌آید. چه باید کرد؟
شاید برخی بگویند باید به آموزش دولتی فشار آورد که کیفیت و ظرفیتش را افزایش دهد. بله، درست است. اما این فقط بخشی از راه‌حل است. نباید فراموش کرد که همین مدارس غیردولتی هم نقش مهمی در آموزش فرزندان این استان دارند و نمی‌توان آن‌ها را هم به حال خود رها کرد.
در دل همین داستان شهریه‌ها، موضوع مهم دیگری هم هست که گاه مغفول می‌ماند و آن هم وضعیت معلمان مدارس غیرانتفاعی است. بیش از ۴ هزار معلم در مدارس غیردولتی استان کهگیلویه و بویراحمد مشغول به کار هستند. اغلب این معلمان با حقوقی پایین‌تر از کف وزارتخانه، بدون امنیت شغلی، بیمه کامل یا مزایای رسمی، روزگار می‌گذرانند. درآمد این معلمان مستقیماً وابسته به شهریه‌ای است که خانواده‌ها پرداخت می‌کنند. وقتی شهریه پایین باشد، معلم هم کمتر می‌گیرد.
یعنی در یک معادله پیچیده، هم خانواده‌ها در فشارند، هم معلمان. و شاید تنها راه برون‌رفت از این بن‌بست، نگاه کلان‌تر به اصل موضوع باشد. یعنی باید مسأله را در کمبود زیرساخت آموزشی جست‌وجو کرد.
آموزش رایگان و باکیفیت، طبق قانون اساسی، حق همه شهروندان است. اما وقتی ظرفیت مدارس دولتی با جمعیت متقاضی همخوانی ندارد، این حق به یک امتیاز ویژه برای گروهی خاص تبدیل می‌شود. یعنی آموزش رایگان دیگر یک حق عمومی نیست، بلکه چیزی است که باید برایش سهمیه داشت یا خوش‌شانس بود.
فرزندانی که در اطراف مدارس هیأت امنایی زندگی نمی‌کنند، یا آن‌هایی که نمره آزمون ورودی مدرسه دولتی خاصی را نمی‌آورند، مجبورند بین تحصیل گران یا تحصیل بی‌کیفیت یکی را انتخاب کنند.
در کهگیلویه و بویراحمد، ما با جمعیتی جوان و نرخ بالای دانش‌آموزی مواجهیم. اما زیرساخت‌های آموزشی، متناسب با این واقعیت نیستند. این مسئله نه‌تنها یک چالش استانی، بلکه یک مطالبه ملی است. باید وزارت آموزش و پرورش به‌صورت جدی و عملیاتی، برای افزایش تعداد مدارس دولتی در استان‌های محروم برنامه‌ریزی کند.
برای حل این مسأله در وهله نخست لازم است که تعداد مدارس دولتی استان کهگیلویه و بویراحمد دست‌کم ۵۰ درصد افزایش یابد. با این کار، گزینه مدرسه دولتی به یک انتخاب واقعی برای خانواده‌ها تبدیل می‌شود، نه یک رؤیای دست‌نیافتنی. آنگاه اگر خانواده‌ای فرزندش را به مدرسه غیردولتی فرستاد، انتخابی آگاهانه خواهد بود، و دیگر اجباری از سر استیصال نیست.

بروید درمدرسه عیرانتفاعی در جاده شرف آباد روبه روی ترمینال اگر چیزی به نام آزمایشگاه برای دانش آموزان وجود داشت؟

// که‌می‌گوید یک تنه آموزش و پرورش را درست میکنم جوابگو باشد ، چرا پاس گاری میکنید باید جوابگو باشید ،/راست می‌گوید درست کنید ۱۰۰ در صد شهریه را افزایش دادید ،

مدرسه غیردولتی روبه روی ترمینال اتاقی بنان آزمایشگاه ویا وسای آزمایشگاه ندارد بروید نطارت کنید
دستشوی وآبشخورمناسب ندارد
جمعیت زیاد دانش آموزی دارد غیره استاندارد
آیا مشاور دارد؟
آیا حیاط مناسب دارد ؟
کدام نظارت؟

واقعا مبلغ شهریه دریافتی آنها با کیفیت و تجهیزات کاملا مغایر است مدیرکل محترم تشریف ببرد مدرسه م/شرف آباد ببیند واقعا کلیه تجهیزات آن مدرسه 2۰ میلیون می ارزه بعدش برود شهریه را افزایش دهد واقعا سازمان بازرسی باید ورود کند افزایش شهریه نسبت به سال قبل بیش از ۱۰۰ درصد است

سلام مدارس دولتی کم نیست برنامه ریزی کم و مشکل دارد چه لزومی دارد مدارس دولتی را در اختیار مدارس غیر انتفاعی قرار دهند آموزش و پرورش در زمان صدور مجوز مدرسه غیر انتفاعی بررسی نماید که متقاضی توان و بنیه تهیه فضای آموزشی را داشته باشد اگر متقاضی قابلیت ندارد مجوز صادر نکند کار نشود بهتر از این بد و زشت انجام شود

نمیدونم این همه مجوز چرا داره صادر میشه مدرسه ها به جای آموزش فقط پول رامیبینن لطفا نظارت کنید هر۲۰ قدمی یه مدرسه غیرانتفاعی باز شده

سلام
مدرسه ها هیچ نظارتی بر آنها نیست آبشخوری های کثیف و دستشویی هایی غیر قابل استفاده و بدون آموزش مفید و ... اگر شهریه ها براساس موارد اصولی بالا بره مشکلی نداره، مشکل این که مدارس هیچ کدام از شرایط مفید را ندارند و کلاسها تهویه نامناسب و....

مدارس دولتی وقتی زیاد هم باشه وقتی نتونن ساده ترین نیازهای دانش آموز رو برآورده کنن یعنی تدریس صحیح; برگزاری امتحانات موثر ؛ ارزشیابی واقعی،و... چه فایده؟.پس باید دولت به سمت حمایبت از غیر دولتی ونمونه دولتی با رویکرد دادن سوپسید و حمایت مالی و در نتیجه شهریه ارزانتر برای دانش آموزان باشه در غیر اینصورت در مدارس دولتی به سمت بیسواد بارر اوردن دانش اموزان میریم

اوج مشکل دبیرستان می باشد واقعا دانش
آموزان در صورت عدم قبولی در نمونه دولتی گزینه ای بجز مدارس غیر انتفاعی ندارند

سلام
تا وقتی که مقاله ای که می نویسید تحلیل آماری نداشته باشد اصلا قابل اعتماد نیست.
مثلا مدارس دولتی با غیرانفاعی ها مقایسه کنید که میزان فضای مدرسه به ازای هر دانش اموز چقدر است . یک عدد بگویید.
این مقالات کلی هستند و قابل سنجش نیستند

مشکل اصلی خود آموزش و پرورش هست
معلمان خوب رو با سمت معاونت و...آزاد می‌کنن برا مدارس غیر انتفاعی ، ی معاونت میگیرند ولی در اصل معاون نیستن میرن تدریس و دانش آموزان رو جذب می کنند .
آموزش و پرورش نباید نیروهای رسمی رو در اختیار غیر انتفاعی بذاره ،
همه مدیران خوب رسمی در اختیار غیر انتفاعی هاست .

به عنوان معلم مدرسه غیر انتفاعی مطلب را خیلی پربار دیدم
کاش حداقل حقوق معلمان‌ مدراس غیر انتفاعی برابر شهریه هم رشد نماید

والاشهرهمدانم همین مشکلات وداره اینجانه دولتی ثبت نام میکنن غیرانتفاعی هم ۳۰میلیون و۴۵میلیونه نمیدونیم چیکارکنیم والا

در مدارس دولتی هیچ نظارتی نیست بر ای معلمان بچه های تمام همون معلم ها که در مدارس دولتی درس می دهند در مدارس غیرانتفاعی درس می خوانند این نشان از کم کاری در مدا س دولتی هست ومردم هم نگران آینده فرزندان خود هستند وهجوم به مدارس غیر انتفاعی بردند معلم های مدارس دولتی تموم یاسرباز معلم یانهضتی هستند که هیچ سواد بالای ندارند