وقتی «تیپ ۴۸ فتح» جور مدیریتِ غافلگیر شده را می‌کشد

بارش برف سنگین در نخستین ساعات بامداد پنج‌شنبه ۹ دی‌ماه، بار دیگر چهره شهر یاسوج را سپیدپوش کرد؛ اما این زیبایی بصری، خیلی زود جای خود را به تلخیِ یک «قفل‌شدگی شهری» داد. در حالی که انتظار می‌رفت ستاد بحران استان و شهرداری یاسوج با تکیه بر پیش‌بینی‌های قبلی، آرایش عملیاتی مقتدری به خود بگیرند، واقعیت معابر شهر روایتی متفاوت از «تأخیر در خدمات‌رسانی» را به نمایش گذاشت.

علیرغم برگزاری جلسات متعدد ستاد بحران، خروجی این نشست‌ها در ساعات حیاتی اولیه صبح امروز در میان توده‌های برف گم شد. مشاهدات میدانی نشان داد که در بسیاری از خیابان‌های اصلی و فرعی، خبری از نمک‌پاشی به‌موقع نبود و شهر عملاً در شرایطی نگران‌کننده فرو رفت. در همین راستا، فتاحی‌فر، مدیر بحران شهرداری یاسوج، با تأیید دشواری شرایط، از شهروندان خواست تا برای بازگشایی معابر حداقل «۲ ساعت» فرصت دهند و از ترددهای غیرضرور خودداری کنند؛ درخواستی که اگرچه جنبه ایمنی دارد، اما نشان‌دهنده دست خالی مدیریت شهری در ساعات طلایی اولیه است.

در شرایطی که جاده‌های ورودی شهر از جمله «مادوان، بنسنجان و سرابتاوه» به دلیل حجم بالای برف مسدود شده و مدیریت شهری با تنها ۵ دستگاه برف‌روب در تلاش برای بازگشایی بود، یک نیروی مقتدر و مردمی بار دیگر معادله را تغییر داد. ورود مستقیم سردار حکمتیان، فرمانده مجاهد تیپ ۴۸ فتح به میدان، نقطه عطفی در عملیات بازگشایی معابر بود.

تیپ قهرمان ۴۸ فتح که در کارنامه خود سوابق درخشانی از مرزداری و حفظ امنیت کشور دارد، بار دیگر ثابت کرد که «تیپ مبارزه با بحران‌ها» است. اعزام ماشین‌آلات سنگین و یگان‌های برف‌روب این تیپ به کمک شهرداری، عملاً یاسوج را از یک فلج‌شدگی مطلق نجات داد. اگر ایثار این سبزپوشان نبود، ۵ دستگاه برف‌روب شهرداری به‌تنهایی نمی‌توانستند حریفِ حجم سنگین برف در شریان‌های اصلی و فرعی شوند.

مدیر بحران شهرداری اعلام کرده است که اولویت اصلی آن‌ها بازگشایی ورودی‌های شهر است، اما پرسش اساسی اینجاست: چرا شهری برف‌گیر مانند یاسوج باید در چنین وضعیتی قرار بگیرد که برای بازگشایی معابر داخلی‌اش، نیازمند ورود ماشین‌آلات دیگر دستگاه‌ها باشد؟

تیپ ۴۸ فتح سال‌هاست که در تمامی حوادث، از سیل و زلزله گرفته تا برف، شانه به شانه مردم ایستاده است. اما نباید اجازه داد این مجاهدت‌ها، به بهانه‌ای برای فرار از مسئولیت نهادهایی بدل شود که وظیفه ذاتی‌شان تجهیز لجستیکی برای چنین روزهایی است.

یاسوج امروز به لطف بازوان توانمند تیپ ۴۸ فتح و تلاش‌های جاری عوامل خدماتی شهرداری در حال بازگشایی است. اما تجربه (پنجشنبه ۹ دی‌ماه 1404) به ما آموخت که مدیریت بحران با «توصیه به خانه ماندن مردم» حل نمی‌شود؛ بلکه نیازمند پیش‌بینی، تجهیز و حضورِ به‌موقعی است که امروز نمونه عالی آن را در مدیریت میدانی تیپ ۴۸ فتح مشاهده کردیم. امیدواریم پس از فروکش کردن برف، مسئولان امر به جای توجیه، به فکر تقویت ناوگان خسته و محدود برف‌روبی شهر باشند.