یک عضو شورا که سنش از استخدام گذشته بود، با ورود به شورای شهر، مسیرش به شورای عالی استانها، یک شرکت بزرگ در استان همجوار و نهایتاً استخدام در شهرداری باز شد. حالا همان فرد دوباره برای شورای شهر ثبتنام کرده است. این مثال شاید خلاصهترین روایت از چرایی وضعیت نابسامان شوراهای شهر در کهگیلویه و بویراحمد باشد.
- ترامپ پس از دیدار با نتانیاهو: امیدواریم این بار ایرانیها منطقیتر باشند
- فیلم| پزشکیان: بسیاری از شبها به خاطر این وضعیت کشور، خواب ندارم
- لاریجانی: اگر آمریکا به ما حمله کند، پایگاههای نظامی آنها را می زنیم
- نتانیاهو در دیدار با ترامپ چه چیزی درباره ایران خواسته است؟ / ادعای یک رسانه اسرائیلی
- بزرگواری خطاب به استاندار رحمانی: برادریتان را در عمل ثابت کنید / با بازرسان «معاملهناپذیر» به سراغ مدیران بروید
- فیلم و تصاویر| باز هم حادثه در محدوده پل سریز؛ این بار سقوط تریلی به ته دره
- موحد در حضور وزیر بهداشت: مردم کهگیلویه بزرگ تا کی برای درمان آواره شهرهای دیگر باشند؟ / مردم گلایه دارند و حق هم دارند
- فیلم| مصاحبه با بانوی بی حجاب در راهپیمایی امروز ۲۲ بهمن تهران
- نماینده مجلس: بیماران سرطانی کهگیلویه و بویراحمد برای درمان به چادرنشینی در شیراز رسیدهاند / بیمارستانی که فقط کلنگ خوردهاند
- یک ژنرال بازنشسته اسرائیل: اسرائیل به صدسالگی نمیرسد!
تعداد نظر۲
۰
هشدار به رأیدهندگان؛ تجربه شوراهای گذشته را فراموش نکنیم
وقتی عضویت در شورا بلیط استخدام میشود / خطر بازگشت کسانی که شورا را ابزار ارتقای شخصی کردند!
نمود عینی این ضعف انتخابها را میتوان در اختلافات عمیق و فرساینده بین اعضای شوراها مشاهده کرد. اختلافاتی که گاهی آنقدر ریشهدار و شخصی میشوند که عملاً شورا را از کارکرد اصلی خود ساقط میکنند. در چنین شرایطی، مسائل مهم و حیاتی شهر ماهها بر زمین میماند، تصمیمهای اساسی به تعویق میافتد و شورا به جای آنکه محلی برای هماندیشی و حل مسئله باشد، به بستر کشمکشهای فردی تبدیل میشود. بارها شاهد بودهایم که انتخاب شهردار، که باید یکی از نخستین و مهمترین وظایف شورا باشد، ماهها به درازا کشیده و گاهی چنان با حاشیه همراه شده که شهر عملاً بدون مدیریت مؤثر رها شده است. حتی در برخی موارد، شدت اختلافات به جایی رسیده که شوراهای شهر تا مرز انحلال پیش رفتهاند.
پیامد این نابسامانیها امروز در چهره شهرهای استان کاملاً آشکار است. ترافیکهای سنگین و گرهخورده که گاهی به تعبیر شهروندان به ترافیک سرطانی شباهت دارد، پروژههای نیمهکارهای که سالهاست رها شدهاند و معلوم نیست چه زمانی به سرانجام میرسند، نبود یا ضعف جدی مبلمان شهری، انباشت زباله در برخی محلات، خیابانهایی پر از چاله و چوله و زیرساختهایی که فرسودگی از آنها میبارد، تنها بخشی از مشکلاتی است که شهروندان هر روز با آن دستوپنجه نرم میکنند.
در دورههای گذشته بارها دیدهایم افرادی وارد شوراها شدهاند که توسعه شهری آخرین دغدغهشان، و منافع فردی و شخصی، مهمترین هدف آنها بوده است. شورا برای برخی نه نهادی برای خدمت، بلکه سکویی برای ارتقای فردی، یافتن موقعیت شغلی یا باز کردن مسیرهای جدید قدرت و نفوذ بوده است. برخی از این افراد از همان ابتدا با نیت استخدام وارد شورا شدهاند؛ یعنی شورا را نه بهعنوان مسئولیتی اجتماعی، بلکه بهمثابه پلی برای رسیدن به یک شغل یا جایگاه اداری دیدهاند. در واقع، آنها خواستهاند از نمد شورا کلاهی برای خود ببافند؛ کلاهی که هزینهاش از جیب شهر و شهروندان پرداخت شده است.
نمونههای عینی این رویکرد کم نیست. یکی از اعضای شوراهای شهر در استان، که سن او از استخدام گذشته بود، پس از عضویت در شورای شهر، راهی شورای عالی استانها شد. از آنجا مسیرش به یکی از شرکتهای بزرگ در اصفهان باز شد و نهایتاً در یکی از شهرداریها استخدام شد. حالا همین فرد، با وجود تجربهای که نتیجهاش برای شهروندان کاملاً روشن است، دوباره برای انتخابات شورای شهر ثبتنام کرده است. چنین مثالهایی نشان میدهد که برخی افراد نهتنها از عملکرد گذشته خود درس نگرفتهاند، بلکه همچنان شورا را ابزاری برای منافع شخصی میدانند. روشن است که این افراد امتحان خود را پس دادهاند و وضعیت کنونی شهرهای استان، تا حد زیادی حاصل انتخاب و تداوم حضور همین چهرههاست.
مسئله اصلی اینجاست که شوراهای شهر قرار است چشم، گوش و عقل جمعی شهر باشند؛ نهادی که با تصمیمهای سنجیده، مسیر توسعه را هموار کند و مطالبات شهروندان را پیگیری نماید. اما وقتی شورا به محلی برای تسویهحسابهای شخصی، رقابتهای ناسالم و پیگیری منافع فردی تبدیل میشود، نهتنها این نقش ایفا نمیشود، بلکه شورا خود به بخشی از مشکل بدل میگردد. در چنین شرایطی، شهرداریها نیز گرفتار بیثباتی میشوند، برنامهریزیهای بلندمدت از بین میرود و شهر بهجای حرکت رو به جلو، درجا میزند.
# تگ ها
پربیننده ترین
تازه ها
پربحث ترین
