فرزندان، دامادها و نزدیکان سیاسیون، نمایندگان کنونی و ادوار کهگیلویه و بویراحمد کجا هستند؟

به گزارش کبنا نیوز، چند روزی است خبر تلخ درگذشت فرزند جوان نماینده لردگان، ذهن بسیاری از مردم را درگیر کرده است؛ جوانی که بی‌آن‌که کسی بداند پدرش نماینده مجلس است، در یک رستوران به‌عنوان پیک موتوری کار می‌کرد و نهایتاً در حادثه‌ای دردناک جان خود را از دست داد.

نماینده‌ لردگان در سخنانش گفت: طی شانزده، هفده ماه حتی یک‌بار هم برای نزدیکانش به کسی زنگ نزده و از جایگاهش برای خانواده‌اش استفاده نکرده است.

پس از نشر این سخنان، این چند روز بسیاری از مردم این سؤال را مطرح کردند که آیا در استان‌های دیگر نیز چنین است؟ آیا در استان کهگیلویه و بویراحمد، وضعیت همین‌قدر شفاف است؟ اصلاً چقدر درباره جایگاه شغلی و مسیر پیشرفت فرزندان و نزدیکان مسئولان می‌دانیم؟

قانون شفافیت در مجلس تصویب شد و بارها از لزوم اجرای کامل آن سخن گفتند، اما امروز که به میدان عمل نگاه می‌کنیم، همچنان این پرسش پابرجاست که اجرای قانون شفافیت دقیقاً کجا و چگونه باید آغاز شود؟ آیا شفافیت فقط مربوط به رأی‌ نماینده‌هاست یا زندگی حرفه‌ای و شغلی خانواده آن‌ها را هم شامل می‌شود؟ اگر قرار است مردم بدانند یک نماینده به چه چیزی رأی داده، چرا ندانند فرزندان همان نماینده در چه جایگاهی مشغول به کارند؟ چرا ندانند آیا آن‌ها هم همان مسیر سختی را طی می‌کنند که هزاران جوان جویای کار در این استان تجربه می‌کنند؟

غلامرضا تاجگردون نماینده گچساران و باشت، سید محمد موحد نماینده کهگیلویه بزرگ، محمد بهرامی نماینده بویراحمد، دنا و مارگون، و همچنین چهره‌های ادوار همچون ستار هدایتخواه، غلام‌محمد زارعی، مهدی روشنفکر، عدل هاشمی، سید علی‌محمد بزرگواری و ...، هر یک در دوره‌هایی نقش‌آفرین بوده‌ و هستند و طبعاً بخش زیادی از ساختار اداری استان نیز در همان دوره‌ها شکل گرفته یا تغییر کرده است. حالا باید دید فرزندان، دامادها، برادرزاده‌ها، خواهرزاده‌ها و نزدیکان این نمایندگان و مسئولان دقیقاً کجا مشغول‌اند؟ آیا آن‌ها هم مثل بسیاری از جوانان این استان با مدرک دانشگاهی در دست، پشت درهای بسته ادارات و شرکت‌ها ماه‌ها دنبال کار می‌دو‌اند؟ یا مسیرشان از همان ابتدا مشخص بوده است؟

در کهگیلویه و بویراحمد، بسیاری از جوانان با تحصیلات عالی مجبور به مهاجرت برای کار، غیرمرتبط با رشته تحصیلی شده‌اند و بعضاً خانواده‌ها فشار اقتصادی را با گوشت و پوست حس می‌کنند. در چنین شرایطی، تأثیر یک کار خوب یا یک موقعیت بهتر بر معادلات زندگی بسیار بزرگ است. پس وقتی مردم می‌پرسند فرزندان و نزدیکان مسئولان استان کجا هستند، این سؤال کاملاً به‌جا و طبیعی است.

قانون شفافیت اگر قرار است معنا داشته باشد، باید همین‌جا به کار بیاید. مردم باید بدانند آیا فرزندان این مسئولان در آزمون‌های استخدامی شرکت داده‌اند؟ آیا رتبه علمی داشته‌اند؟ آیا با رقابت وارد شده‌اند؟ یا مسیرها کوتاه‌تر و بی‌سروصدا طی شده است؟

روشن است که هیچ‌کس انتظار ندارد مسئولان استان فرزندانشان را در سختی نگه دارند یا اجازه ندهند کار کنند. این توقع نه منطقی است و نه اخلاقی. حرف فقط این است که فرزندان مسئولان باید همان مسیر و همان سختی را تجربه کنند که فرزندان مردم عادی تجربه می‌کنند. همین و بس. نه بیشتر، نه کمتر.

اتفاق دردناک مرگ پسر نماینده لردگان، به ما می‌گوید جایگاه پدر، نباید مسیر پسر را تغییر دهد و نماینده بودن، نباید جوان را از واقعیت زندگی و از تلاش و از روزمره‌گی جدا کند. مهمتر از آن این‌که این حادثه، به همه نشان داد هنوز هم می‌شود بدون استفاده از رانت زندگی کرد.

درود بر کبنانیوز ،انصافا کبنانیوز دقیقا. صدای عامه مردم ،40سال هست مردم کوچه وبازار ،با این سوالات مواجهند که فرزندان نمایندگان کهگیلویه وبویراحمد چکار می کنند ،کجا مشغول هستند ،از چه طریقی مشغول شدند ،درامدشان چقدر هست ،

همه چیز معلومه نیاز به سئوال نیست
تنها و تنها اقای تاج و موحد را رصد کنید ادرس هم فقط شرکت نفت و پتروشیمی ها

بقیه ادارجات ونهادها و شرکت های دولتی و خصولتی پیش کش

اقارب موحد همه جا کاشته شده توسط شخص وی
فقط کافی هست به پتروشیمی دهدشت سر بزنید
در دروه احمدزاده هم یک فرد ضعیف ج ه را گذاشت معاون استاندار چون عموزادش بود

بنام خدا
با عرض تسلیت به نماینده محترم لردگان ، وقدردانی از ایشان به جهت تربیت چنین فرزندی . دراین راستا لازم می دانم از رسانه ها نیز به لحاظ نشر نکات مثبت این رویداد و عبرت مسئولان تشکرنمایم . البته این یک روی سکه است اما از رسانه های محترم انتظار می رود روی دیگر سکه را هم تشریح وآشکار نمایند .بدیهی است خیلی از فرزندان مسئولان ونمایندگان ومدیران هستند که به جهت شایستگی علمی و نخبه بودن بدون رانت وجایگاه والدین به درجات ومقام هایی می رسند که نه تنها باعث افتخار والدین بلکه مایه افتخار ملت وکشور می شوند . ودراین راستا ممکن است به پست ومقام عالی دولتی نیز منصوب شوند . من معتقدم اگر پسر مسئول و نماینده ای به جهت تلاش علمی وتجربه اگر حتی به بالاترین مقام کشور هم برسد جای خوشحالی و افتخار است . لذا باید ذهن جامعه راتنها به جنبه منفی بودن پسر فلان وپسر فلان روحانی بودن معطوف نکنیم که نتیجه آن ترویج ذهنیت منفی وهمیشه ماندگار جامعه به کارگزاران می شود و مانند خوره ذهن حتی افراد سالم را به فاسد وسست می کند وزمینه حسادت ، تبعیض ، بدبینی ، پنهان کاری و سوء تفاهم ها را افزایش می دهد .