غلبه اقلیت بر تصمیم‌سازی در شبکه بهداشت و درمان چرام

کبنا نیوز - یادداشت ارسالی - در فضای مدیریتی شهرستان چرام، پرسشی بنیادین هر روز پررنگ‌تر می‌شود؛ پرسشی که از دل تجربه‌های چندسالۀ کارکنان شبکه بهداشت، گفت‌وگوهای اجتماعی و مطالبه‌گری بدنه مردمی این شهرستان برخاسته است، چرا در شهرستانی با اکثریت روشن و مشخص در گرایش‌های سیاسی و اجتماعی، تصمیم‌های کلان مدیریتی همچنان بر مدار خواست اقلیتی محدود می‌چرخد؟

اکنون بیش از پنج سال است که مدیریت شبکه بهداشت و درمان چرام در اختیار فردی با رشته غیرمرتبط با ماهیت مدیریتی و تخصصی شبکه قرار دارد؛ مدیریتی که برآمده از شرایط گذشته بوده و استمرار آن، امروز پرسش‌های فراوانی را میان کارکنان، نیروهای متخصص و حتی جامعۀ محلی ایجاد کرده است.

این‌که چگونه و بر اساس کدام ارزیابی علمی، ثبات مدیریتی بدون بازبینی، بدون گزارش‌دهی شفاف و بدون سنجش کارآمدی، همچنان تداوم یافته است، پرسشی‌ست که افکار عمومی از آن عبور نمی‌کند.

در دو سال گذشته، با استقرار مدیران جدید و سیاست‌های تازه در حوزه سلامت، انتظار می‌رفت شبکه بهداشت و درمان چرام نیز همسو با سایر شهرستان‌ها در مسیر بازنگری ساختاری قرار گیرد.

اما آنچه رخ داد، ادامه مدیریت گذشته و شکل‌گیری نوعی انسداد تصمیم‌گیری بود؛ موضوعی که اکنون به گلایه‌های بعضی از کارکنان، کاهش انسجام درونی و سرگردانی اداری انجامیده است.

کارکنان شبکه، بارها و در مجاری مختلف، از وضعیت موجود ابراز نگرانی کرده‌اند. آنان معتقدند که انسجام سازمانی و ارتقای کیفیت خدمات سلامت، نیازمند مدیریتی است که با تخصص، تجربه مرتبط و توان فنی کافی همراه باشد، نه صرفاً وابسته به رایزنی‌های سیاسی یا حمایت‌های محدود.

این یادداشت، نه در مقام قضاوت، بلکه در جایگاه پرسشگری، چند سؤال اساسی را مطرح می‌کند؛ سؤالاتی که وجدان اداری، منطق کارشناسی و مصالح عمومی، پاسخ به آن را ضروری می‌داند، چه ارزیابی مشخص و علمی، استمرار مدیریت فعلی شبکه بهداشت چرام را توجیه می‌کند؟ چرا در مکانی با بدنه اجتماعی عمدتاً اصلاح‌طلب، تصمیم‌های مدیریتی برخلاف خواست عمومی و نیروهای مجموعه اتخاذ می‌شود؟ مبنای انتخاب، تخصص است یا توصیه؟ آیا صدای کارکنان، متخصصان و شهروندان این شهرستان در فرآیند تصمیم‌سازی شنیده شده است؟ آیا حفظ آرامش سازمانی و افزایش کیفیت خدمات سلامت، نیازمند بازنگری و تغییر نیست؟

این پرسش‌ها نه از سر تعارض سیاسی، بلکه از جنس دغدغه‌ای حرفه‌ای و دلسوزانه برای اصلاح روندهای مدیریتی در حوزه‌ای است که مستقیماً با سلامت مردم سروکار دارد.

از دکتر سیده رقیه پناهی، رئیس دانشگاه علوم‌پزشکی یاسوج، دایه‌دار اصلاحات و سایر مسئولان مرتبط انتظار می‌رود تا با نگاهی مبتنی بر واقعیت‌های میدانی، شرایط موجود را بازبینی کرده و با شکستن حصار ملاحظات سیاسی، تصمیمی در شأن نظام سلامت و مردم شهرستان اتخاذ کنند.

قاعدۀ طبیعی مدیریت آن است که نیاز مجموعه، تخصص فرد و رضایت کارکنان در کنار هم دیده شود؛ و این همان سه‌ضلعی است که امروز در چرام با چالش مواجه شده است.

پرسنل شبکه بهداشت چرام، همچنان بر مسیر قانونی، آرام و مدنیِ مطالبه‌گری تکیه دارند. طرح دغدغه‌ها در سفر ریاست‌جمهوری نیز نه اقدامی سیاسی، بلکه تلاشی برای رساندن صدای خاموش‌شده کارکنان به سطحی است که شاید بتواند تغییر و اصلاح را رقم بزند.

در نهایت، مسئلۀ اصلی فقط یک نام یا یک جایگاه نیست؛ بلکه معیارها، شایستگی‌ها، نظم اداری و آینده نظام سلامت شهرستان است.

چرام نیازمند تصمیمی است که نگاه علمی را بر مناسبات سیاسی و منافع محدود ترجیح دهد.

و این تصمیمی است که هر چه زودتر اتخاذ شود، به نفع مردم، نظام سلامت و اعتبار مدیریت در شهرستان خواهد بود.