پایگاه خبری کبنا نیوز 5 تير 1399 ساعت 15:22 https://www.kebnanews.ir/news/422499/آزمندان-بدانند -------------------------------------------------- یادداشتی از محمود منطقیان؛ عنوان : آزمندان بدانند -------------------------------------------------- آز مایه همه بدی‌ها و تلخکامی‌ها است. دیو آز سیری ناپذیراست و اگر انسان او را مهار نکند و آزاد و رها گذارد همه جهان را به کام خود می‌کشد و اشتهایش روز افزون وسیری ناپذیر است. متن : یادداشتی از محمود منطقیان؛ یک روز به اتفاق یکی از دوستانم به دیدارطبیعت می رفتیم تا کمی باهم گپ بزنیم و دل و جان از تماشای طبیعت تازه کنیم. هوا ملایم و دلنشین بود و طبیعت مرطوب و سبز. دربین راه ازخانه یک آشنا که در روستای سر راهمان بود یک فلاکس چای و دوسه قرص نان و یک کاسه کوچک ماست گرفتیم وبا آن دوست قدری پیشتر رفتیم و درجایی سرسبز و دلنواز در دامن تپه ای نشستیم و آن نان وماست و اندکی پیاز راکه همراهمان بود باهم خوردیم و چای نوشیدیم. این خوردنیها هرچنداندک بود لیکن بس بود و ما را سیرکرد. در آنجا بود که حس کردم انسان ها می توانند با سادگی وبدون نیاز به زیاده خواهی در جاه ومال، خرسند وشاد ودر آرامش زندگی کنند، به شرط آنکه اندازه نگه دارند و ساده زندگی کنند. آنگاه پیش خود گفتم راستی وقتی آدمی با مقدار کمی خوراک سیر و بی نیاز می شود، چرا مردم دنیا این همه برسر مال و جاه می جنگند وزندگی را برخود ودیگران تلخ وناگوارمی کنند؟. این همه جنگ وجدال اهل قدرت و مردم دنیا برسرچیست؟ وفکرکردم اگرما انسان ها ساده زندگی کنیم و درقدرت وثروت زیاده خواه نباشیم وبه اندازه نیازطبیعی بسنده کنیم، می توانیم با راحتی و آرامش و با صلح وصفا در کنارهم زندگی کنیم. در شاهنامه سترگ، شاهکار بی همتای فردوسی، آز مایه همه بدی ها و تلخکامی ها است. دیو آز سیری ناپذیراست و اگر انسان او را مهار نکند و آزاد و رها گذارد همه جهان را به کام خود می کشد و اشتهایش روز افزون وسیری ناپذیر است. تبهکاری و خودکامگی شاهان بیدادگر و فرمانروایان خودکامه وستمگر حاصل چیرگی دیو آز بر آنهاست. وتنها بانیروی خرد ودانایی وباور به خداوند و روز رستاخیز و ناپایداری این جهان و ایمان به نیکی، می توان اهریمن آز را تاراند و درسایه خرد و دانایی وخرسندی جهان و زندگی بهتری ساخت. البته ترک آز به معنای ترک نیازهای ضروری زندگی نیست. انسان همواره برای حیات خویش به خوردنی ها و پوشیدنی ها و گسردنی ها نیاز دارد امّا بیشتر ازاندازه خواستن آز و حرص آوری است و بجز رنج و زیان حاصلی ندارد و این جنگ و کشتارها و کینه و دشمنی ها و نابسامانی و نا آرامی ها از آزمندی و زیاده خواهی آدمی برمی خیزد. "سوی آز منگر که او دشمن است. دلش برده جان آهِرمن است. همه تلخی از بهر بیشی بود مبادا که با آز خویشی بود. وگرجان تو بسپرد راه آز، شود کار بی سود برتو دراز. نداند همی مردم از رنج آز، یکی دشمنی را ز فرزند باز. بخور آنچه داری و بیشی مجوی. که از آز کاهد همی آبروی. چو دانی که ایدر نمانی دراز، به تارک چرا برنهی تاج آز؟؟ که چون آز گردد زدلها تهی، چه آن خاک و آن تاج شاهنشهی. زشمشیردیوان خرد جوشن است. دل وجان داننده زو روشن است." ----------------------------------- محمود منطقیان