پایگاه خبری کبنا نیوز 30 خرداد 1401 ساعت 22:26 https://www.kebnanews.ir/news/449355/شهیدان-چمران-طیب-الگوی-های-زمانه-قلم-علی-خرامین -------------------------------------------------- دلنوشته دکتر علی خرامین بمناسبت سالروز شهادت مصطفی چمران عنوان : شهیدان چمران و طیب الگوی‌های زمانه ما ( به قلم علی خرامین) -------------------------------------------------- زمانی که خداوند در برابر فرشتگان به خلقت خود بالید و "فتبارک الله احسن الخالقین" را به خود گفت در آتیه خلقت خود انسانهایی را می دید که مملو از فضیلت هایی باشند که نه تنها جن و انس بلکه خالق از دیدن نامشان، یادشان ، نفسشان مسرور می گردد. متن : یادداشت - دکتر علی خرامین: زمانی که خداوند در برابر فرشتگان به خلقت خود بالید و "فتبارک الله احسن الخالقین" را به خود گفت در آتیه خلقت خود انسانهایی را می دید که مملو از فضیلت هایی باشند که نه تنها جن و انس بلکه خالق از دیدن نامشان، یادشان ، نفسشان مسرور می گردد. چمران در زمره اینگونه انسانها بود که بلا شک خداوند متعال نه یک بار بلکه صدها بار با نگاه به او این جمله را برای فرشتگان خود تکرار نمود. او مجموعه ای از فضایل و خصلتهای کم نظیر خدایی بود که وجود یک مورد از این فضیلت ها در هر انسانی او را تا معراج فرا می خواند. چمران مصداق آیه «وعلّم آدم الأسماء کلّها» بود. او دنیایی از علم و دانش را با خود همراه داشت تا جایی که ناسا تشنه حضور او در این مرکز علمی می گردد.. چمران عارف زاهد بود. مگر نه اینکه درجه عرفان انسانها به فاصله آنها تا خدا بستگی دارد. دعاها و راز نیازهای چمران نشانگر بی فاصلگی او با خداست . به اندازه ای راحت و آرام با خدایش مناجات می کند که گویی موسی در طور سینا  و محمد (ص) در حراء با خدایشان گفتگو کرده اند. چمران مرد ملکوت بود نه ساکن عالم خاکی . او از همه تعلقات دنیا دل بریده بود، از زن و فرزندان چشم پوشید، او از دلبندترین دلبندانش گذشت تا به سرزمین ملکوت سفر و به خدایش برسد. او از ناسا و همه آوازه اش گذشت، از وزارت گذشت ، از همسر غریب خود گذشت تا به خویشتن خویش برسد و "انا الیه راجعون" را ترجمان باشد . بر حسب تجربه شخصی به عنوان کوچکترین کسانی که به اعتبار این سرزمین و سرمایه های آن فرصت تحصیل در غرب را داشته ام به خوبی می دانم تحصیل در یک دانشگاه غربی و فارغ التحصیلی از آنجا چه پیشنهادات و درخواست هایی از مراکز و سازمان های علمی بزرگ را به همراه دارد که هر کدام می تواند فرد را برای ماندن در خارج از کشور وسوسه کند اما شهید چمران که از  جمله دانشجویان زبده در محل تحصیل خود در دانشگاه کالیفرنیا بود نه تنها اسیر این تعلقات نشد که با اندوخته تخصص در کنار تعهد به سرزمین خود برگشت. چمران مرد نیازها و ضروریات بود، او زمین و زمان نمی شناخت، به هیچ جغرافیا و تاریخی وابسته نبود، او مرد زمانها و مکانها بود. در صحرای سینا سینه را در مقابل گلوله سپر کرد، در لبنان می جنگید و در جنوب ایران جانفشانی نمود. چمران مصداق "فان حزب الله لا خوف علیهم و لا هم یحزنون" بود، او ترجمان فرمان مولایش بود که سر را به خدا سپرده بود ،. و کوهها از جا تکان می خوردند او ذره ای نلغزید و نلرزید. اشکهای خونبارش و لرزش شانه هایش در گریه برای کودکان یتیم جنوب لبنان فرشتگان خدا را به خون گریستن وا می داشت. در یک کلام چمران مرد خدا بود و همه پرده های حائل با خدایش را دریده بود. مردان خدا پرده پندار دریدند یعنی همه جا غیر خدا یار ندیدند. او از باطن پیران سحر خیز همت طلب کرده بود و در میان دو عالم ، ملکوت را بر گزید و چون مرغان نظر باز سبک سیر از دامگه خاک به افلاک سفر کرد . چمران و چمران ها الگوی همه نسل ها در همه عصرها در زندگی، کار ، خانواده ، ایثار و شهادتند. زنده نگهداشتن نام آنان حیات جاودان هر سرزمینی است اما دریغ از غفلت از چمرانها. سرزمین ما یعنی کهگیلویه و بویراحمد نیز پر از کسانی است که چمران دیگری بودند، اما دریغ و افسوس از توجه و ارجگذاری به آنان . سرزمین ما خود چمرانی دارد به نام شهید هدایت الله طیب که او نیز چون چمران بزرگ در معتبرترین دانشگاه های آمریکا تحصیل میکرد اما در هنگامه جهاد بازگشت و شهادت را انتخاب کرد. شهید والامقام طیب از محرومترین مناطق به پا خواسته بود محرومیتی که گواه آن همچنان موجود است و "موگر" سرزمین طیب همچنان فاقد ابتدایی ترین نیازها و امکانات است.  البته بارها نوشتم ، التماس کردم ، فریاد زدم ولی حتی یک کوچه به نام او نیست و چه درد و مصیبتی بزرگتر از این. الگوی چمران ها و طیب ها در روزگاری که شاهد مهاجرت نخبگان به کشور و پدیده "مهاجر فرستی" که مورد انتقاد مقام معظم رهبری نیز قرار گرفت بیش از هر زمان دیگر نیاز و ضرورت زمانه ماست. تا آن‌گونه که معظم له در سال ۱۴۰۰ فرمودند یادمان باشد با هر مدرک و تحصیل در هر دانشگاهی به مملکت مان بدهکاریم و باید این بدهکاری را چه در میدان شهادت و یا در میدان علم و خدمت ادا نماییم.