پایگاه خبری کبنا نیوز 1 ارديبهشت 1399 ساعت 2:22 https://www.kebnanews.ir/note/420017/زنده-گور-کردن-جوجه-ها-روی-کرونا-سفید -------------------------------------------------- یادداشتی از دکتر سیّد محمّد حسینی نیک؛ عنوان : زنده به گور کردن جوجه‌ها روی کرونا را سفید کرد دکتر سیّد محمّد حسینی نیک -------------------------------------------------- هرچند شاید، انتشار فیلم زنده به گور کردن جوجه‌ها، نوعی اعتراض به ارزانی باشد. البته، اگر بعدها آن را به مردم نسبت ندهند. باید گفت مگر می‌شود، صنعتی که خسارت چند میلیارد تومانی را می‌پذیرد، دنبال جبران آن نباشد. آری، باز باید منتظر باشیم که دودش به چشم مردم خواهد رفت. متن : یادداشتی از دکتر سیّد محمّد حسینی نیک؛ قبلاً وقتی می شنیدم مثلاً در بعضی کشورها گندم اضافه را به دریا می ریزند، خیلی افسوس می خوردم که چرا انسان تا این حد خودخواه و بی توجه به دیگران می شود. حالا که دیدم زیر گوش خودمان هم کیش بی نیازی که دستش به دهانش می رسد، زنده ای را زنده به گور می کنند، احساس کردم شیوع کرونا، شیوع دوری از انسانیت را به رخ ما می کشد. کرونا نشان داد، اگر پای منفعت درمیان باشد، روی کرونا را سفید خواهیم کرد. مگر کرونا چقدر جان می گیرد، در دنیا خیلی بیشتر از آمار مرگ و میر کرونا انسان های محتاج بی آنکه صدایشان شنیده شود، در برابر دیدگان هم نوع خود از بی توجهی آب می شوند. ناراحتیم از اینکه مرغداران محترم ضرر کنند، قطعاً باید مدیریت شود و مدیریت ها نیز غم نامه ها دارند. اما برای اکثریت مردم که ماه ها مرغ و برخی دیگر از محصولات را با قیمت خیلی گران تر از معمول خریدند، ناراحت ترم. اگر روزی اکثریت مردم بگویند: مرغ یا چیز دیگری را نخرید تا گران نشود، عده ای که صدایشان رساتر است، ناراحت می شوند که مبارزه با اقتصاد است. دنیای صدادارها، دنیای یک بوم و دو هواست. سیاست آنها معدوم کردن نعمت ها و جانداران برای تنظیم منفعت است. دیگران این همه در گران شدن ها متضرر می شوند، چندان مهم نیست. ولی اگر صداداران در یک مقطعی ضرر کنند، مهم تر است. چون صدای رساتر داشته و حقشان مهمتر جلوه می کند. مصیبت اینجاست که زنده به گور کردن میلیون ها موجود زنده ای که قطعاً با مساعدت دولت و بیت المال به وجود آمده اند را امری عادی و شایع دانسته، چون در تمام جهان برای تعادل بازار این کار را می کنند. هدر دادن کمک احتمالی بیت المال به کنار، فراموش کرده ایم انسانیت، تابع عادی شدن نیست. و چه کارها که عادی شده و غلطند. و یادمان رفته کرونا شایع شد ولی، عادی نشد. چون بیماری منحوس با آثار محسوس است. و شاید اگر این بیماری مخصوص محرومان بود صدایش در نمی آمد. گویا صدای محرومان برای خیلی از انسانها نامحسوس است. توجیه بدتر اینکه خود را نگران جریحه دار شدن احساسات مردم نشان داده تا توپ را در زمین افشاء کننده این رفتار ناشایست بیندازند. البته، اگر برای جلوگیری از این نوع رفتارها چاره ای جز افشا نداشته، قابل مذمت نیست. قطعاً امثال این فیلم ها، روح مردم را جریحه دار می کند. اما آنگاه که روح مردم ازگرانی های امثال مرغ، ماه ها نیز جریحه دار بود، اظهار نگرانی نسبت به جریحه دارشدن روح مردم، چندان ضروری به نظر نمی آمد. چون اکثریت مصرف کنندگان، صدای ضعیف و نارسایی دارند. فرق است، میان داستان مهم جریحه دار شدن احساسات مردم با داستان حفظ منفعت به هر قیمتی آن هم با معدوم کردن نعمت ها و جاندارانی که چقدر افراد گرسنه در دنیا آرزوی آنها را دارند. و صد البته با ارسال این نعمت ها برای نیازمندانی که هیچ وقت بازار هدف آنها نبوده اند حتی با قیمت مناسب نه رایگان، باعث نشاط روحی دنیوی و اجر جزیل اخروی صاحبان خواهد شد. بازار هدف نیستند، چون قطعاً با گران شدن محصولات هرگز نمی توانند مشتریشان باشند پس رساندن این نوع محصولات به دست نیازمندان تعادل بازار را به هم نمی زند بلکه این مساعدت علاوه بر بازار دنیا به باز قیامتشان نیز رونق خواهد داد. مادی گرایان را مذمت نمی کنیم. چون اعلام موضع کرده اند ولی در نگاه غیر مادیون با این وضوح اقتصاد را مهم تر از انسانیت نمایان کردن زیبنده نیست. ناسازگاری بهانه زنده به گور کردن جوجه ها با دیدگاه قرآن و روایات: بهانه دیگر اینکه که نهاده دامی لازم برای جوجه ها را نداریم. قرار نیست هر چیزی را که ما نتوانستیم روزیش را بدهیم، زنده به گورش کنیم. اگر واقعاً نگران روزی آنها هستیم، روزی رسان ما و آنها خداست. همانطور که در قرآن کریم می فرماید: ﴿وَکأَینْ مِنْ دَابَّةٍ لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ یرْزُقُهَا وَإِیاکمْ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ.﴾ (عنکبوت: 60) و چه بسیار جانداری که قدرت تأمین روزی خود را ندارد، خداوند به او و شما روزی می دهد و او شنوای داناست. پس، شایسته نیست که ما از ترس رزق و روزی خودمان، میلیون ها موجود دیگر را زنده به گور کنیم. اما اگر نگران نداشتن تغذیه جوجه ها هستید، آن ها را در صحراها و روستاها رها کنید تا ببینیم روزیشان دست کیست. اگر غیر از این است پس آن موجودات اصلاً مهم نیستند، ما نگران خودمان هستیم. رها کردن آنها، محال است که هیچ، ارزان فروختن آنها به فقرا و روستاییان نیز، خیالی بیش نیست. چون با معدوم کردنشان به خیال خودمان با یک تیر چند نشان را می زنیم. یادمان باشد قرآن کریم همه جنبندگان و پرندگان را امت هایی مانند ما دانسته که همگی به سوی پرودگارشان محشور می شوند. (انعام: 38) و طبق حدیث نبوی که می فرماید: أ لاَ تَتَّقی اللّه َ فی هذهِ البَهیمَةِ الّتی مَلّکک اللّه ُ تعالی إیاها؟! فإنّهُ شَکا إلَی أنّک تُجیعُهُ و تُدْئبُهُ. آیا درباره این بی زبانی که خداوند در اختیار تو گذاشته است، از خدا نمی ترسی؟! او از درد و رنجی که به وی می رسانی نزد من شکایت کرد. (متقی هندی، علاء الدین (1409) کنز العمال، بیروت: انتشارات مؤسسة الرساله، 9/67، ح ۲۴۹۸۲) سزاوار است از شکایت آنها نزد خدای مقتدر و روزی رسان بترسیم تا نکند روزی با امثال ویروس کرونا ما را دچار اضطراب کرده و با سلب نعمت امنیت مجال استفاده از دیگر نعمت هایش را به ما ندهد. نهایتاً، در صورت نبودِ تعادل بین عرضه و تقاضا با مدیریت دلسوزانه، راه حل های دیگری غیر از زنده به گور کردن جوجه ها نیز داشتند. از جمله؛ فروش تخم مرغ مازاد قبل از ورود به دستگاه یا موعد مقرر برای جوجه شدن و کم کردن تولید تخم مرغ نطفه دار که قطعاً اینها را می دانند. هرچند شاید، انتشار فیلم زنده به گور کردن جوجه ها، نوعی اعتراض به ارزانی باشد. البته، اگر بعدها آن را به مردم نسبت ندهند. باید گفت مگر می شود، صنعتی که خسارت چند میلیارد تومانی را می پذیرد، دنبال جبران آن نباشد. آری، باز باید منتظر باشیم که دودش به چشم مردم خواهد رفت.