تاریخ انتشار
سه شنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۲۲
کد مطلب : ۴۱۸۸۱۸
یادداشت /

نیم دانگِ پیونگ یانگ یا آرمان شهر کمونیسم؛ خوانشی از اثر جدید رضا امیرخانی

۵
۷
مطلبی که می خوانید از سری یادداشت های مخاطبین کبنانیوز است و انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست. می توانید با ارسال یادداشت خود، این مطلب را تأیید یا نقد کنید.
نیم دانگِ پیونگ یانگ یا آرمان شهر کمونیسم؛ خوانشی از اثر جدید رضا امیرخانی
کبنا ؛یکم؛ هزار و سیصد و کرونا
این روزها همه بدون استثناء، از منِ عامی تا رئیس تخصصی‌ترین نهاد مرتبط با بیماری‌های همه گیر یعنی سی دی سی، بالاتفاق معتقدیم کرونا پدیده‌ای است ناشناخته؛ هم از حیث منشاء و ماهیت و هم از حیث آثار کوتاه مدت و بلند مدت. تا جایی که به نظر می‌رسد دنیای پساکرونا از دنیای کرونا با اهمیت‌تر باشد. من اما گمان می‌کنم کرونا می‌تواند یک اسم مستعار باشد. یک اسم مستعار برای هر پدیده شایع، چندوجهی، کمتر قابل تحلیل و دشوار در مقام مواجهه. پدیده‌هایی چون مسئولیت ناپذیری، نظم ناپذیری، فقدان نگاه بلند مدت، فقدان مطالعه و... از همین جنس‌اند. می‌توان پیشوند کرونا را به همه این کلمات اضافه و اصطلاحاتی مانند کرونای نظم ناپذیری، کرونای نزدیک بینی و حتی کرونای فقدان مطالعه را جعل کرد.
 
 دوّم؛ مؤمن در هیچ چارچوبی نمی‌گنجد
شاید به ترین مثال برای این مفهوم خودِ نویسنده باشد. آنچه او را در نسبت با سایرین نشان دار می‌کند همین خَرق عادت‌هایش در هر دو مقوله‌ی انتخاب سوژه و پرداختِ موضوع است. می‌خواهد نوشتن درباب مدیریت مُعوَج دولتی باشد یا پدیده فرار مغزها یا همین سفرنامه چوسان قدیم (کره شمالی). امیرخانی فارغ از موضوع هم واره در روایت صحیح واقعه ثابت قدم بوده است. چه روایت استقبال از شخصِ اوّل یک کشور در داستان سیستان باشد چه روایت زندگی زیر سایه حزبِ خلق در محوترین نقطه‌ی نقشه جغرافیا. در یک کلمه او به حقیقت متعهد است. به گمان من امیرخانی در این اثر نیز، مثل اغلب آثار اجتماعی دیگرش، در تلاش برای کنکاش یک وضعیت، پدیده، موضوع برای پاسخ گویی به پرسش‌های اساسی خودش در رابطه با جامعه ایرانی بوده است. توجه دادن به مساله‌ی ضعف تعامل (فقدان ارتباط خودساخته) در مقابل تحریم (فقدان ارتباط دیگر ساخته) نشانه‌ی بارز این نوع تلاش است. ریز بینی‌های او در اشاره به تفاوت‌های نژادی جامعه ایرانی، کره‌ای و لبنانی از جالب توجه مکتوب جدید اوست.
  سوم؛ انسانِ کره شمالی
هر چند این اثر مانند سایر آثار امضای امیرخانی را در خود دارد، اما من رد پای ژید در کتاب "بازگشت از شوروی" را در آن می‌بینم. تلاشی همسان برای ارائه روایتی دست اول از دو جامعه نسبتاً مشابه. تفاوت بارز این دو، به درستی، در عنوان اثر جاری قابل روئیت است: نیم دانگِ پیونگ یانگ. امیرخانی علی رغم تلاش فراوان جهت دست یابی به لایه واقعی و زیرین زندگیِ انسان کره شمالی - سفر دوباره به کره و تلاش برای فرار از نگاه سطحی و غیرواقعی در نمایش‌های برنامه ریزی شده (مانند ژید در بازگشت از شوروی)- به دلیل وضعیت خاص جامعه کره به نتیجه‌ای مشابه ژید دست پیدا نمی‌کند. مساله ای که به اعتراف نویسنده، حتی با صدها بار تکرار تجربه سفر تغییری در آن حاصل نخواهد شد.
  چهارم؛ الهمَّ زدهُ
مهم‌ترین درسی که از امیرخانی آموخته‌ام "نوشتن انشای خودم" است. این که من، فارغ از جایگاه، شغل، رشته و جغرافیا انشای نانوشته‌ای دارم و برای ایفای نقشم در جامعه باید آن را بنویسم. کپی کردن و تقلید کسب و کار رایج این روزهاست. باید تلاش کرد که مؤلّف بود؛ چیزی شبیه راویِ نیم دانگِ پیونگ یانگ.
-----------------------------
ا.ش
-----------------------------
نام شما

آدرس ايميل شما

منم
Iran, Islamic Republic of
وژدانن خوت هم نونی چ نوشتی
s
Iran, Islamic Republic of
مرسی
عالی
بیگلری
Iran, Islamic Republic of
سلام
دکتر شهادتی عزیز
عالی و دقیق مثل همیشه
متاسفانه مدعیان کار فرهنگی مدتهاست
که از جامعه
مردم
کتاب و
حقیقت فاصله گرفته اند
و این حلقه های تنگ و بسته باندی دردی از جامعه دوا نخواهد کرد
باید جامع بود
جامع دید
و جامع اقدام کرد
تا اثرگزاری جامع و دقیق داشت
ای کاش بعضی ها کار فرهنگی نمی کردند
علی
Iran, Islamic Republic of
«ای کاش بعضی ها کار فرهنگی نمی کردند»
ای کاش.
Iran, Islamic Republic of
😐😐 اتفاقا نوشته شون خیییلی خوب بود با یدید کاملا بی طرف حتی بعضی از چیزایی ک تو ایرانوخودمونم وجود داره رو ریشه یابی کرده بودن اونوقت میگید ک بهتر بود این کارو نمیکردن؟!
اتفاقا اگه همه ی مردم یا حداقل همه ی نویسنده ها مون این طوری بودن چقد ایران پیشرفت میکرد👌👌💚
اگر امیدمان را ذخیره نکنیم و همدلی نداشته باشیم بازنده‌ایم

اگر امیدمان را ذخیره نکنیم و همدلی نداشته باشیم بازنده‌ایم

اگر امیدهایمان را ذخیره نکنیم و همدلی نداشته باشیم بازندگان این زندگی هستیم. در نهایت ...
شروع کم‌رمق اما پرحاشیه سریال‌های نوروزی/ معمولی‌ها چرا بد شدند؟

شروع کم‌رمق اما پرحاشیه سریال‌های نوروزی/ معمولی‌ها چرا بد شدند؟

فارغ از این نکات «دوپینگ» به نسبت دو رقیب دیگر، نسبت به انتظاراتی که از آن وجود داشته،...
بهترین انیمیشن‌های سال را بشناسید

بهترین انیمیشن‌های سال را بشناسید

انیمیشن‌ها شاید تنها جذابیتی باشند که از کودکان خردسال تا سالمندان را سرگرم می‌کنند. ...